Dziennik Refleksji

Ostatnio zastanawiałam się nad tym, jak wiele mówi się o ochronie środowiska i dbaniu o przyrodę. W mediach często słyszymy o zmianach klimatu, zanieczyszczeniu środowiska czy konieczności podejmowania działań ekologicznych. Mam jednak wrażenie, że najwięcej uczymy się poprzez konkretne doświadczenia i działania, które możemy podjąć sami. Jednym z takich działań jest sprzątanie lasów, parków i innych terenów zielonych. Las jest miejscem, które wielu osobom kojarzy się ze spokojem, odpoczynkiem i bliskością natury. To przestrzeń, w której można oderwać się od codziennych obowiązków, posłuchać śpiewu ptaków i cieszyć się pięknem przyrody. Niestety, podczas spacerów coraz częściej można zauważyć pozostawione plastikowe butelki, opakowania po jedzeniu, puszki czy inne odpady. Widok taki budzi smutek i skłania do refleksji nad tym, jak nieodpowiedzialne zachowanie człowieka może wpływać na środowisko naturalne. Uważam, że sprzątanie lasu to nie tylko sposób na poprawę estetyki otoczenia, al...

Ostatnio miałam okazję pomagać tacie przy sadzeniu sadzonek drzew i muszę przyznać, że to doświadczenie skłoniło mnie do wielu refleksji. Na początku wydawało mi się to zwykłą pomocą i prostą pracą fizyczną, jednak z czasem zaczęłam dostrzegać, jak duże znaczenie mają takie działania zarówno dla środowiska, jak i dla nas samych. Sadzenie drzew uświadomiło mi przede wszystkim, jak ważna jest troska o przyrodę. Często mówi się o ochronie środowiska, zmianach klimatu czy dbaniu o planetę, ale mam wrażenie, że czasami zapominamy, że nawet małe działania mogą mieć znaczenie. Posadzenie jednego drzewa może wydawać się czymś niewielkim, jednak każde kolejne przyczynia się do poprawy jakości powietrza, daje schronienie zwierzętom i wpływa na wygląd otoczenia. Podczas sadzenia zwróciłam uwagę na to, ile cierpliwości i dokładności wymaga taka praca. Trzeba odpowiednio przygotować ziemię, zadbać o sadzonkę i pamiętać, że efekty nie będą widoczne od razu. Drzewo potrzebuje czasu, aby urosnąć i się...

Coraz częściej zauważam, jak ważne jest rozwijanie empatii już od najmłodszych lat. Empatia wobec ludzi, zwierząt i środowiska pomaga dzieciom lepiej rozumieć świat oraz uczy je wrażliwości na potrzeby innych. Myślę, że jest to jedna z najważniejszych wartości, które powinny być przekazywane w edukacji, ponieważ wpływa nie tylko na relacje z innymi, ale również na sposób postrzegania otaczającego świata. W przypadku relacji międzyludzkich empatia pozwala dzieciom uczyć się szacunku, współpracy oraz zauważania emocji innych osób. Dzięki temu łatwiej budują relacje i uczą się pomagać sobie nawzajem. Już małe dzieci obserwują zachowania dorosłych i często je naśladują, dlatego tak ważne jest pokazywanie im właściwych postaw. Uważam, że już w przedszkolu warto rozmawiać z dziećmi o emocjach i pokazywać, jak ważne są życzliwość, cierpliwość oraz zrozumienie wobec innych osób. Nawet proste sytuacje, takie jak wspólna zabawa, dzielenie się zabawkami czy pomoc koledze, mogą być okazją do rozwi...

Ostatnio dużo myślałam o tym, czym właściwie jest tożsamość kulturowa i jak bardzo wpływa ona na nasze codzienne życie. Doszłam do wniosku, że często nawet nie zauważamy, jak wiele naszych zachowań, wartości czy przyzwyczajeń wynika właśnie z kultury, w której się wychowaliśmy. Dla mnie tożsamość kulturowa wiąże się przede wszystkim z poczuciem przynależności do miejsca, ludzi, tradycji i wspomnień. Myślę, że ogromny wpływ mają na nią rodzina i środowisko, w którym dorastamy. To właśnie w domu uczymy się pierwszych zwyczajów, sposobu mówienia, obchodzenia świąt czy podejścia do innych ludzi. Nawet małe rzeczy, które wydają się codzienne i zwyczajne, tworzą część naszej tożsamości. Zauważyłam też, że w dzisiejszych czasach coraz częściej spotykamy się z różnorodnością kulturową. Dzięki internetowi, podróżom czy kontaktom z innymi ludźmi mamy możliwość poznawania różnych tradycji i sposobów życia. Uważam, że jest to bardzo wartościowe, ponieważ uczy otwartości oraz szacunku wobec innych....

Ostatnie ćwiczenia z edukacji społeczno-przyrodniczej jeszcze były bardzo intersujące głównie dlatego, że pokazały mi, jak wiele warstw może mieć jedno, z pozoru proste ćwiczenie. Pracowałyśmy na wytłaczankach po jajkach, których wgłębienia były pomalowane na różne kolory. Naszym zadaniem było w parach wyjść na zewnątrz i znaleźć elementy otoczenia pasujące do każdego z nich. Już samo to było ciekawe, bo wymagało współpracy. Zauważyłam, że w duecie patrzy się trochę szerzej, jedna osoba dostrzega coś, czego druga by nie zauważyła. To była taka naturalna lekcja zespołowości. Po powrocie czekała na nas kolejna część zadania. Musiałyśmy na kartce zapisać, co dokładnie znalazłyśmy. Jeśli nie znałyśmy konkretnej nazwy, mogłyśmy ją sprawdzić w internecie. To był moment, w którym zwykła obserwacja przeszła w świadome poznawanie i porządkowanie wiedzy. To ćwiczenie uświadomiło mi, jak wiele kompetencji można rozwijać jednocześnie. Uważność i obserwację, współpracę, język, a także umiejętność k...

Ostatnie ćwiczenia z edukacji społeczno-przyrodniczej zdecydowanie wyróżniały się na tle innych zajęć. W ramach ćwiczeń mieliśmy okazję wyjść do Kortosfery, co samo w sobie było już czymś innym niż typowe siedzenie w sali. Tego typu wyjścia zawsze budzą we mnie większe zaangażowanie, bo pozwalają doświadczyć wiedzy w praktyce. I myślę, że nie tylko z mojej strony to tak działa, ale u innych również. Już od samego początku dało się odczuć, że to miejsce zostało stworzone z myślą o nauce poprzez działanie i eksperymentowanie. Interaktywne stanowiska zachęcały do samodzielnego odkrywania różnych zjawisk przyrodniczych i nie tylko, co jest dużo bardziej efektywne niż tradycyjne metody nauczania. Mogliśmy nie tylko zobaczyć, ale też „dotknąć” nauki i to dosłownie. Najbardziej zapadła mi w pamięć jedna z ekspozycji, w której trzeba było wsadzić rękę do środka i na podstawie dotyku odgadnąć, co znajduje się w środku. Dopiero później można było sprawdzić, czy miało się rację i dobrze wyczuło d...

Jedne z ostatnich zajęć wyglądały zupełnie inaczej niż wcześniejsze. Najpierw na chwilę weszliśmy do sali, żeby zostały nam pokazane nam rzeczy, które można wykorzystać podczas pracy z dziećmi w terenie. Była książka o motylach, siatka do łapania motyli i pojemniki na różne małe znaleziska, jak np. biedronka :) To było takie krótkie wprowadzenie przed wyjściem, abyśmy mogły lepiej zaznajomić się z tym, co będziemy robić. Później poszliśmy w stronę parku. Szczerze mówiąc, nie wszystko z tej części pamiętam, ponieważ było dość głośno i łatwo było się rozproszyć, więc sporo rzeczy mi umknęło. Jedyne, co pamiętam z drogi to, gdy na początku zatrzymaliśmy się przy drzewie. Jak się okazuje można niektóre rośliny jeść, głównie zapamiętałam stokrotkę, bo inne nazwy były mi nieznajome. Dopiero w samym parku zaczęło się robić ciekawiej, bo były tam większe obiekty, niż biedronka w pojemniku i łatwiej można było je dostrzec. Najbardziej zapamiętałam moment przy wodzie. Pokazane było, jak można wy...